Արամ Ասատրյանի մահվանից 12 տարի անց. միայն տեսնեք ինչ տեսանյութ է հայտնվել համացանցում, առանց արցունք անհնար է դիտել

Արամ Ասատրյանը ծնվել է Վաղարշապատում, Արևմտյան Հայաստանից տեղափոխված փախստականների ընտանիքում։ Մանուկ հասակից սկսել է զբաղվել երաժշտությամբ, սակայն հայտնի է դարձել 1980-ական թվականների կեսերից։ 1985 թվականին Լևոն Աբրահամյանի, Խաչիկ Սահակյանի, Սուրեն Գասպարյանի և Սիմոն Սիսոյանի հետ միասին ստեղծել է սեփական խումբը։ Հայրենասիրական և սիրային երգերով ելույթներ էր ունենում Արցախյան պատերազմի մասնակիցների համար։

Ելույթներով հանդես էր գալիս Ասիայում, Եվրոպայում, Ռուսաստանում, ԱՄՆ-ում և արաբական երկրներում։ Ավելի քան 500 երգերի հեղինակ է։

2003 թվականին ՀՀ Մշակույթի նախարարությունը Արամ Ասատրյանին պարգևատրել է «Գուսան» պատվավոր տիտղոսով։

Արամ Ասատրյանը մահացել է 2006 թվականի նոյեմբերի 7-ին սրտի կաթվածից։[1]։

2013 թվականին Վաղարշապատում բացվել է Արամ Ասատրյանի թանգարանը, որտեղ ցուցադրվում են երաժշտի բոլոր մրցանակներն ու պատվոգրերը և նրան պատկանած իրեր[2][3]:

Aram Asatryan was born in Vagharshapat to a family of refugees from Western Armenia. He started playing music as a child, but became famous in the mid-1980s. I

n 1985, together with Levon Abrahamyan, Khachik Sahakyan, Suren Gasparyan and Simon Sisoyan, he formed his own group. He performed patriotic and love songs for the participants of the Artsakh war.

He has given speeches in Asia, Europe, Russia, the United States and Arab countries. He is the author of more than 500 songs.

In 2003, the RA Ministry of Culture awarded Aram Asatryan with the honorary title of “Gusan”.

Aram Asatryan died of a heart attack on November 7, 2006. [1]

In 2013, the Aram Asatryan Museum was opened in Vagharshapat, where all the musician’s awards and diplomas and belongings are displayed.

Добавить комментарий

Ваш адрес email не будет опубликован. Обязательные поля помечены *